Als kleine jongen ben ik altijd geïnteresseerd geweest in het ontdekken en scheppen van nieuwe dingen, geen wonder dat ik natuurkunde ging studeren. Ik vond dat dingen simpel en tegelijkertijd mooi moesten zijn (en als het even kon ook nog functioneel). Tijdens mijn studie raakte ik gefascineerd door de optische mogelijkheden van glas. In die tijd – begin jaren tachtig – werd er volop geëxperimenteerd met glasvezels en LEDs. Een belangrijk deel van mijn objecten maakt gebruik van het glasvezelprincipe gecombineerd met krachtige LEDs.

Mooie voorwerpen maken is eigenlijk vrij simpel, moet ik hebben gedacht: je maakt ze gewoon van glas, want glas is in zijn meest eenvoudige vorm al mooi. Helaas bleek glas geen makkelijk materiaal te zijn om mee te werken. Via zelfstudie, cursussen en vooral experimenteren heb ik me de afgelopen jaren proberen te bekwamen in het moeizame proces van glas verwerken. Ik ben er nog lang niet, maar wat ik zelf niet kan, besteed ik uit. Gelukkig is er altijd nog een handjevol professionele glasblazers in het land die in staat zijn mijn ‘maffe’ ontwerpen te realiseren. In zo’n geval wordt de naam van de blazer/maker expliciet bij het voorwerp genoemd.